10/5/07

Soneto de Monterrei

Soneto de Monterrei

Alá en Monterrei en Val de Laça,
a Violante vi beira de un río
tan fermosa, en verdá, que quedei frío
de ver alma inmortal en mortal maça.

De un alto e lindo corpo a seda laça
a pastora sacaba fío a fío,
quando lle dise: - “Morro, corta o fío”
- “Vólveo, non cortarei, seguro pasa”.

- “¿E como pasarei, se eu acá quedo?
Se pasar –respondí- non vou seguro
que este corpo, sen alma, morra cedo”.

- “Coa miña, que levas, te aseguro
que non morras pastor” – “Pastora hei medo;
o quedar me parece máis seguro.


Anónimo 1530-1540
Atribuído (?) a Luís de Camoes


Reproducimos tamén aquí o Soneto de Monterrei para que nos sexa máis doado atopalo a próxima vez que traballemos a literatura galega dos séculos escuros. Ao alumnado de 3º da ESO non lles foi doado atopar na rede esta xoia poética renacentista que menciona precisamente un dos lugares de procedencia dos rapaces e rapazas deste instituto.