14/5/08

A vida nun tarro (Irena Sendler, in memoriam)

Foto: Mariusz Kubik


Onte Antía deu na clase a nova: “Profe, morreu Irena”. Viña en todos os xornais a súa foto de boa persoa, como dixeran cando a coñecemos grazas á presentación que os de Historia colgaran na páxina do departamento.
Irena Sendler salvou a máis de 2.500 nenos xudeus durante a II Guerra Mundial. Rescatábaos do gueto de Varsovia para evitar o seu traslado aos campos de concentración. Empregou todos os medios que tiña ao seu alcance para agachalos: cestos do lixo, sacos de patacas, cadaleitos…. Os pais só formulaban unha pregunta sen resposta: “Podes prometerme que o meu fillo vivirá?”
Non llo contou a ninguén, pero rexistraba a identidade dos cativos e soterraba os papeis en tarros baixo a maceira dun veciño. Ata que foi descuberta polos nazis, torturada e condenada a norte. A sentenza nunca se cumpriu porque un soldado, subornado pola Resistencia que non quería que Irena morrese co segredo dos tarros, a deixou escapar.
Grazas a aqueles tarros baixo a maceira, trala guerra ela mesma localizou os nenos e colocounos con familias adoptivas. Nunca se considerou unha heroína, pero para todos os da clase de 4º.D si. “Un heroe de guerra é unha persoa que, ademais de salvar a súa vida, intenta salvar a dos demais”, escribiu hoxe Antía no seu exame sobre a II Guerra Mundial.






Enlace recomendado: http://irenasendler.org/ para coñecer o proxecto
Life in a Jar do que axiña haberá película.